بررسی دوز مؤثر سالیانه پرتوکاران بخش آنژیوگرافی قلب

بررسی دوز مؤثر سالیانه پرتوکاران بخش آنژیوگرافی قلب بیمارستان افشار یزد

چکیده مقاله دوز مؤثر سالیانه پرتوکاران بخش آنژیوگرافی قلب بیمارستان افشار یزد

مقدمه: با توجه به استفاده روزافزون از روش های آنژیوگرافی و احتمال ابتلا به خطرات قطعی و تصادفی برای پرتوکاران این بخش نسبت به سایر روش های رادیولوژی، حفاظت پرتوی این پرتوکاران از اهمیت بالایی برخوردار است.
این مطالعه بر آن است تا دوز موثر پرسنل بخش آنژیوگرافی را بدست آورده و با حد دوز استاندارد مقایسه گردد و راه کارهای کاهش دوز شغلی آنژیوگرافی بیان گردد.

روش بررسی: در این پژوهش گزارش فیلم بج افراد پرتوکار در اتاق آنژیوگرافی از ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۷بررسی گردید و دوز موثر دوره‌ای و سالیانه ۳۴ پرتوکار به دست آمد. همچنین ارتباط بین دوز موثر و شاخص توده بدنی، سابقه پرتوکار و جنس و سن پرتوکار نیست مورد ارزیابی قرار گرفت.

نتایج: نتایج نشان داد که متوسط دوز موثر پزشکان، پرستاران و رادیوتکنولوژیست بخش آنژیوگرافی در مدت ۲ ماه در هر دوره ۰/۲ میلی سیورت و متوسط دوز موثر سالیانه آن ها به ترتیب ۱.۶ ۱.۲ و ۱.۲ بوده است همچنین ارتباط معناداری بین دوز موثر و سابقه، سن، جنس و شاخص توده بدنی یا BMI پرتوکاران مشاهده نشده است.

نتیجه گیری: دوز موثر پرتوکاران این مطالعه کمتر از حد دوز سالیانه می‌باشد.
پایین بودن دوز موثر موجب نمی‌شود تا حفاظت پرتویی آنها کم اهمیت باشد زیرا این کاهش می‌تواند به دلیل رعایت حفاظت پرتوی توسط پرسنل بخش باشد؛  بنابراین تا حد ممکن باید اقدامات حفاظتی جهت کاهش پرتوگیری پرتوکاران آنژیوگرافی صورت گیرد.
در این پرتوکاران حفاظت از تیروئید، چشم، گناد‌ها و اندام هایی که معمولاً خارج از روپوش سربی قرار دارند از اهمیت بالایی برخوردار است.

برای خواندن کامل مقاله و دانلود فایل مقاله اینجا کلیک کنید.

 

توجه: برای مطالعه مقالات مرتبط دیگر کلیک کنید

 

نظرات خود را اضافه کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *