قوانین کار در مراکز تشخیص پرتو

قوانین کار در مراکز تشخیص پرتو

هدف

این مدرک ضوابط کار با دستگاه های پرتوساز در مراکز تشخیص پرتو در راستای رعایت مقررات قانون حفاظت در برابر اشعه مصوب ۱۳۶۸ ، آیین نامه اجرائی آن مصوب ۱۳۶۹ هیئت وزیران و استانداردهای پایه حفاظت در برابر اشعه مصوب ۱۳۸۰ واحد قانونی به منظور به حد اقل رساندن پرتوگیری با در نظر گرفتن شرایط اقتصادی اجتماعی می باشد.

در این مدرک مقررات قانون ، آئین نامه و استانداردهای پایه حفاظت دربرابر اشعه لحاظ گردیده است .

سایر ضوابط وتوصیه های لازم با توجه به منابع مورد استفاده در این مدرک ، دستورالعمل های موجود و نقطه نظرات متخصصین این رشته تهیه گردیده است.

۲-دامنۀ کاربرد مدرک کار در مراکز تشخیص

۱-۲ مدرک حاضر ضوابط و توصیه های حفاظت در برابر اشعه در کاربردهای تشخیص طبی پرتوهای ایکس بر روی انسان را ارایه می نماید. این مدرک استفاده تشخیصی از پرتوهای رادیوگرافی دندان و دستگاه های مولد پرتو در مراکز تحقیقاتی و دامپزشکی را شامل نمی گردد.

۲-۲ در صورتی که این مدرک، روش یا تکنولوژی خاصی از کاربردهای تشخیصی پرتوهای ایکس را بطور مشخص شامل نگردد باید مراتب از واحد قانونی استعلام شود.

۳-۲ در صورتی که الزامات این مدرک بروشی دیگری برآورده گردد، تشخیص قابل قبول بودن وضعیت موجود در صلاحیت واحد قانونی خواهد بود.

۴-۲ تعبیر و تفسیر ضوابط این مدرک در اختیارات واحد قانونی است.

۳ تعاریف

۱-۳ آهنگ دز: به دز جذبی در واحد زمان گویند.

۲-۳ باید: الزام در اجرا یک ضابطه می باشد.

۳-۳ پرتودهی: کمیتی برای سنجش پرتوهای ایکس و گاما در هوا و برابر با کل بارهای هم علامت تولید شده توسط فوتونها در واحد جرم هوا است.

۴-۳ پرتوکار: یکی از کارکنان می باشد که در شرایط عادی کار (غیر از مواقع غیرقابل پیش بینی و سوانح)، به طور مستقیم با منابع پرتو کارم یکند و یا در کار وی از منابع پرتو( به جز منابع طبیعی) استفاده می شود.

نظرات خود را اضافه کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *